GALVANİZ (Süleyman Berç Hacil)

-ki görebilene dünyanın
en anlamlı tatili-

I.

Ben misal, medyacı oldum
Ne kadar farklı olsan da “gerizekalılık”
Sefalet içinde değildim belki
Zihnimi sadece işle doldurdum

Gözlüğümün geleceği için çalışmak zorundaydım
Yüzümdeki yaşamak devam etsin diye
Leş gibi, sigara içebilmek için, daha fazla içebilmek için
Para kazandım geceleri atlattım, düşmanlaştım

Zihnimi ne kadar işe buladım
Oyuncaktım,
Yoktu Rakı olmazsa peynir yemeye zamanım
Hezarfendim üşensem de,
Kaçsam da,
Sevmesem de,
Cuma gecesi geldi mi
Hemen biraya sarılırdım

Benim işim benim sesimdi
Bunu kaç defa deneyimlemiştim
Bizimdi bu marka hep karşılaşacağımız,
Zaten dünyayı kurtaracak şeylerde yapmazdık
Örneğin ellerimin arasında siyah bir alfabe taşırdım
Kafamdaki nöronlar birbirleriyle savaşırdı
ve en son saçım uzunken görmüştüm kendimi
Saydamlaşmıştım, dumanlar ve timecodlardan
Benim işim yerleştirmekti
Tüm yansıyanları
Benim işim benim sesimdi

Reklamlardaki gibi söyleyebilirim şimdi
Anlatırım fısıldadıklarımı, şimdi utanmadan
Ne fayda gelirdi bana oyunlardan
Tavlalardan?
Param olmadı mı kıçımda
Bir tane eşofman
Her şeyim biter ve yapamam
Düşünür dururum aynı şeyleri
Kimseleri arayamam sıkıntıdan
Bir öykü okur ve yatarım
Ama çıkarırım boş vakitlerde
Sevişmelerimi de aradan

II.

Ah,
Bizler neler konuşmuştuk
Şimdi bir anımsasam

Bundan sonra daha çok
Sofralara oturucam…

Süleyman Berç Hacil

 


Notlar:

1/şiirin adının “galvaniz” olmasının sebebi ağır metallerin bile galvanizle kaplandığında ne kadar değiştiğini göstermekle ilgilidir.

2/ Şiir, “Şeyler” isimli fanzinde yayımlanmıştır.