ÇIPLAK (Selin Kaygısız)

Kar çiçeklerine meftun, akıyor hayallerim
Şiirler yazılıyor gecelerime duydunuz mu?
Yalnızlık nasıl da ısıtıyor içimi o gecelerde
O geceler ki sahibi nice sırların

Uyandır kör kuyulardaki umutları
Nicedir kırıntılarıyla beslenmekteyim
Ayçiçeklerini topla yüreğime ser
Güneşi imrendir

Ölmedim, güçlendim mi?
Ses seda yok toyluğumdan
Kaybolduğum ne varsa hükümsüzdür
Geçmiş kötürüm bir bunak

Ne zamandır martılara imreniyorum
Günahsızlığın beyazını taşıyorlar
Ben ise kafası toprağa gömük bir devekuşu
Hüsranım derin
Sessiz harfler tercih ediyorum

Bozgun tepelerle hemhâlim
Bana mavilerinle geldin
Turuncuya ihtiyacım var

Ben tenha saatlerde çıplak ayakla yürüdüm
Ay rengi örttü seslerini
Boşlukta kalmaz ruh
Biçare hallere kucak açmakta

Gülüşler, rüzgâra yenik düşen saç telleri, çılgın öpüşler
Uçuşan sözcüklere tahammülü yok
Ne dipler gördüm ben
Evimin arka bahçesinden
Kaç güneş boğdum
Ellerim demir tellerde yangın
Gün batımı yüreğimdedir benim
Onu kendi ellerimle öldürmedim

Selin KAYGISIZ